Afwachten..

En we zijn inmiddels bijna 37 weken. Het punt waarna de baby komen kan en mag. Baby is onverminderd druk in mijn buik, zelfs al lees je overal dat dat mindert omdat er minder ruimte is.. nou, daar trekt Pukkie zich niks van aan! Af en toe vormt mijn buik zich in de gekste vormen, niet altijd even comfortabel voor mama, maar ja, in elk geval is Pukkie aanwezig.

Naar aanleiding van het hele diabetes-verhaal moet ik de hele dag door vingerprikken bij mezelf. Het was eerst 7 keer per dag, maar is nu verminderd naar 5. Ik moet me houden aan een (saaaaaai) dieet, waardoor de bloedwaardes geen rare dingen doen. Nu ben ik er eigenlijk van overtuigd dat ze dat zonder dat dieet ook niet doen, maargoed.. wat moet, dat moet?

Jammer genoeg zitten er nogal wat consequenties aan het feit dat mijn zwangerschap nu wordt behandeld als een diabetes-zwangerschap. Ten eerste heeft de Gynaecologie dus de hele behandeling overgenomen van de verloskundige. Dat is jammer, want je hele zwangerschap ben je bij vertrouwde mensen geweest, en ineens moet je nu ergens anders heen. Dat zou niet zo vervelend zijn, ware het niet dat ik er inmiddels vele malen ben geweest, en elke keer nog iemand anders heb gesproken/gezien. Het gevoel van onpersoonlijkheid groeit steeds meer. Het idee dat er enorm langs elkaar heen gewerkt wordt, ook. De ene week zegt de gynaecoloog dit, de week erop is die afwezig en zegt de aanwezige verloskundige weer iets anders. Ook leuk: ineens een brief ontvangen met bevestiging van een afspraak bij de internist, terwijl je die helemaal niet hebt gemaakt. Blijkt de diabetesverpleegkundige dat te hebben gedaan, maar er wordt dus wederom niet over gecommuniceerd. Al met al een groeiende bron van ergernissen. En dan moet ik daar nog bevallen….

Tja en wat doe je dan met de opmerking van de gynaecoloog, die zegt dat je zowieso wordt ingeleid voor de 39e week? Of nog eerder, afhankelijk van de groeicurves? Kan hij wel zeggen, maar wie tref ik nu weer de volgende keer? Wat maakt die ervan? Geen wonder dat mijn bloeddruk in het ziekenhuis steeds zo wisselend is. Conclusie van dit hele van-me-afschrijf-verhaal: we kunnen alleen maar afwachten.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

3 Reacties op “Afwachten..

  1. Helma

    Je kunt in het ziekenhuis gewoon zeggen dat je steeds dezelfde gynaecoloog wilt….is wel net zo prettig. Veel sterkte met de laatste loodjes….

  2. Yvon

    gelukkig mag je in nederland ook keuzes maken, en wensen kenbaar maken! succes met afwachten groetjes

  3. Tja, als ze er dan iets mee zouden doen, was dat leuk geweest. Al meermalen aangegeven dat we t niet persoonlijk vinden dat er steeds een ander is die ons te woord staat. Al meerdere malen is er gezegd dat daarop wordt gelet. Nog nooit heb ik tweemaal dezelfde gezien. T houdt ergens op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s